Boli Cię bark? Masz problemy z wykonywaniem ruchów ręką nad głową? Prawdopodobnie cierpisz na zespół ciasnoty podbarkowej. Stanowi on ponad 48% wszystkich dolegliwości ramion. Co warto o nim wiedzieć? I jak go leczyć?
Z tego artykułu dowiesz się:
- jakie objawy daje zespół cieśni podbarkowej;
- kogo najczęściej dotyczy ta dolegliwość i jakie są jej przyczyny;
- na czym polega leczenie ciasnoty podbarkowej;
- czy konieczna jest operacja.
Wolisz obejrzeć, odtwórz film:
Zespół ciasnoty podbarkowej – czym jest ta dolegliwość?
W zdrowym barku odległość między kością ramienną, a wyrostkiem barkowym łopatki wynosi około 1 cm. Przestrzeń ta pozwala na prawidłowe funkcjonowanie struktur znajdujących się w barku, w tym m.in. mięśni stożka rotatorów, kaletki podbarkowej czy więzadeł. Jednak w wyniku przeciążeń, urazów bądź innych przyczyn przestrzeń ta może ulec zmniejszeniu. Pojawia się wówczas ból i trudności z poruszaniem ramienia. Mamy wtedy do czynienia z ciasnotą podbarkową.
Zwykle jest ona tylko objawem, a nie chorobą. Ciasnota podbarkowa może bowiem wynikać z różnych przyczyn.
Najczęściej ograniczenie przestrzeni podbarkowej jest związane z:
- osłabieniem mięśni stożka rotatorów;
- urazami;
- przeciążeniem barku na skutek regularnego i długotrwałego unoszenia ramienia;
- zmianami zwyrodnieniowymi;
- zapaleniem kaletki podbarkowej;
- wadami postawy;
- uciskiem na nerwy.
Największą grupą pacjentów cierpiących na zespół ciasnoty są osoby powyżej 40 roku życia wykonujące pracę polegającą na nieustannym podnoszeniu ramienia (magazynierzy, budowlańcy), a także sportowcy uprawiające takie dyscypliny jak tenis, siatkówka czy pływanie.
Objawy zespołu cieśni podbarkowej
Pacjenci skarżą się na ból barku, który nasila się w określonych momentach, w czasie odwodzenia ręki oraz rotacji. Panie mogą odczuwać dolegliwości bólowe i dyskomfort w czasie zapinania stanika czy też czesania włosów. Często ból nasila się nawet w spoczynku, zwłaszcza w nocy, co ogromnie utrudnia normalne funkcjonowanie. Ciężko wykonywać ruchy nad głową, może pojawić się obrzęk, a także drętwienie w barku. Zauważalne staje się też osłabienie siły mięśniowej i przykurcz mięśni.
Diagnostyka zespołu ciasnoty podbarkowej
Jeśli chcesz mieć pewność, że cierpisz akurat na ciasnotę barkową, powinieneś udać się do ortopedy lub fizjoterapeuty. Lekarz przeprowadzi z Tobą dokładny wywiad, zapyta o objawy, czas w którym pojawiają się dolegliwości bólowe czy wykonywaną przez Ciebie pracę. To pozwoli mu lepiej zrozumieć okoliczność powstania urazu.
Aby jednak w pełni zrozumieć przyczyny powstania konfliktu barkowego konieczne jest wykonanie badań. W tym celu przeprowadza się badanie USG, RTG, czasem rezonans magnetyczny. Dzięki tym badaniom jesteśmy w stanie zobaczyć, gdzie pojawiły się stany zapalne, zwyrodnieniowe, a tym samym lekarz może lepiej i skuteczniej dobrać leczenie do Twojego przypadku.
Wskazane jest również przeprowadzenie kilku testów potwierdzających zespół ciasnoty barkowej. Należą do nich m.in.:
- tekst bolesnego łuku;
- test Neer’a;
- test Hawkinsa;
- test Jobe’a.
Leczenie zespołu ciasnoty podbarkowej – fizjoterapia
Leczenie polega na ograniczeniu bólu oraz przywróceniu dawnej ruchomości i struktury stawu barkowego. Jeśli przyczyną było przeciążenie, należy ograniczyć aktywność fizyczną i oszczędzać rękę. Świetnie sprawdzą się zimne okłady oraz masaże. Pomocna dla pacjentów stanie się także elektroterapia, laser, ultradźwięki oraz pole magnetyczne.
Kluczowe są ćwiczenia, indywidualnie dobrane do pacjenta i stanu jego urazu. Ważne, aby skupiać się w nich na wzmocnieniu osłabionych struktur, a także na korygowaniu wzorca ruchu. W trakcie rehabilitacji istotne jest wzmocnienie propriocepcji (czucia głębokiego), ustabilizowanie całego barku, a także odciążenie go.
W trakcie terapii warto zwrócić uwagę na wady postawy – mogą one bowiem również przyczyniać się do pogłębiania konfliktu podbarkowego.
Zobacz też: Jak wzmocnić ręce? Ćwiczenia na mięśnie ramion dla każdego
Kiedy konieczne jest leczenie operacyjne?
W zdecydowanej większości przypadków operacja nie jest konieczna. Dobre efekty przynosi dobrze przeprowadzona fizjoterapia i ćwiczenia. Takie podejście „uwalnia” przestrzeń podbarkową i umożliwia prawidłowe poruszanie barkiem. Bardzo rzadko stosuje się metody operacyjne.
Jeśli jednak leczenie zachowawcze i fizjoterapia zawiodą, przeprowadza się artroskopie stawu ramiennego. Polega ona na zwiększeniu przestrzeni podbarkowej poprzez usunięcie części wyrostka barkowego, zlikwidowanie zmian zwyrodnieniowych czy też usunięcie kaletki dotkniętej zapaleniem. Taki zabieg jest w pełni bezpieczny i mało inwazyjny. Przeprowadza się go w znieczuleniu miejscowym.
Warto jednak pamiętać, że po operacji konieczna będzie fizjoterapia, której celem staje się przywrócenie całkowitej ruchomości stawu.
Podsumowanie
Zespół ciasnoty barkowej to schorzenie, którego wyleczenie zależy głównie od mobilizacji i samozaparcia pacjenta. Ćwiczenia należy wykonywać regularnie i przez dłuższy okres czasu, aby zauważyć różnicę i ograniczyć ból. Warto również w przyszłości zadbać o profilaktykę ramienia, np. wykonując rozgrzewkę przed aktywnością sportową lub po prostu regularnie wzmacniać mięśnie barku.